मेरो कमजोरी

6 September 2015


सायद मेरो कमजोरी यसैमा छ कि,,,म सधैँ उत्पीडितको पक्षमा बोल्छु ।
नेपालको पछिल्लो जनगणना अनुसार १३% ब्रम्हाण छन्, जसमा ५ % अति बिपन्न होलान् तर सामाजिक रुपमा कोही पनि उपेक्षित छैनन् । तर १३% दलितमा ९०% अति बिपन्न छन्,,,१००% नै सामाजिक रुपमा उपेक्षित छन् त्यसैले मसधैँ दलितको पक्ष लिन्छु ।
...

महिलाबाट ५ प्रतिशत पुरुषहरु पीडित होलान् तर पुरुषबाट ७० प्रतिशत ज्यादा महिला उत्पीडित छन्, त्यसैले म महिलाको पक्षमा बोल्छु ।
मदेशमा पहाडेहरुलाई पनि जरुर घृणा गरिन्छ,,,तर पहाडे मनोविज्ञान यस्तो छ कि, कालो अनुहार देख्न साथ बिहारी वा धोती हुन्छ । एउटा नेपाली, नेपाल भित्रै पराई बन्नु पर्ने अवस्था मलाई पच्दैन र मदेशीको पक्षमा बोल्छु ।
राज्यद्वारा एउटा भाषालाई संरक्षण गरेर जसरी अरु भाषा, संस्कृति माथी विभेद गरियो, त्यसले आफ्नै भाषा भएका समुदायलाई पछाडि पार्ने काम गर्यो । जस्तो कि, मगर समुदायमा 'त' लाई पनि 'ट' नै र 'ट' लाई पनि 'ट' नै उच्चारण गरिन्छ । अब आफै भन्नुस्,,,,ती मगर साथीले कसरी सुद्धसँग नेपाली अक्षर लेखेर/बोलेर परीक्षामा धेरै मार्क ल्याउला ? त्यसैले म सबै भाषाको संरक्षण र बिकासमा राज्यले भूमिका खेल्नुपर्छ र सरकारी कार्यालयहरुमा स्थानीय भाषालाई पनि मान्यता दिनुपर्छ भन्ने पक्षमा बोल्छु ।
मेरो गाविस जहाँ सबैभन्दा बढी जनसंख्या राईको छ । राई, पछि क्षेत्रीहरु हुनुहुन्छ । राजनीतिक रुपमा हेर्ने हो भने पञ्चायत कालभरि ब्राह्मण समुदायका ब्यक्ती प्रधानपञ्च र राई समुदायका ब्यक्ती उपप्रधानपञ्च भैरहे । बहुदल आएपछि दुवै कार्यकाल राई समुदायको अध्यक्ष भए, उपाध्यक्षमा दुवै कार्यकाल ब्राह्मण समुदायका ब्यक्तिले जिते । तर दोश्रो धेरै जनसंख्या भएको क्षेत्री समुदाय अहिलेसम्म गाविसको प्रमुख र उपप्रमुख भएकै छैनन् । वडा अध्यक्षमा पनि नगन्य मात्र निर्वाचित हुने गर्छन् । त्यसैले एउटै मात्रै समुदायको ब्यक्ति कार्यकारी प्रमुख भैरहने चलनलाई संवैधानिक ब्यवस्थाद्वारा अन्त्य गरिनुपर्छ भनेर म बोल्छु ।
मेरै गाउँ-समाजमा क्षेत्री समुदाय दोहोरो उत्पीडनमा छन् । एकातिर मूर्ख राईहरुद्वारा बिनाकारण शारीरिक/मानशिक यातना भोग्छन् भने अर्कोतिर कर्मकाण्डको नाममा पण्डितलाई पूजा गरिरहनु पर्ने र दान दक्षिणा चढाई रहनु पर्ने कुराले आजित छन् । धेरै क्षेत्री समुदायलाई दुवै तर्फबाट आफ्नो छोरीचेली जोगाउन पनि गाह्रो छ । त्यसैले म त्यसप्रकारको उत्पीडनको बिपक्षमा बोल्ने गर्छु ।
र,
खासगरी मलेसियामा मंगोलियन अनुहार भएका नेपालीहरुलाई स्थानीय लुटेराहरुले सहजै आक्रमण गर्न सक्दैनन् । किनकी मंगोलियनहरुको अनुहार स्थानीय चाइनिज, भियतनामीज, बर्मिजसँग मिल्दोजुल्दो हुन्छ । नेपाली नै हो भन्ने थाहा लागे मात्र लुट्न तम्सन्छन् । तर खसआर्य समुदायका ब्यक्तिहरुलाई सहजै नेपाली हो भनेर ठम्याउने र लुट्ने गर्दछन् । त्यसैले बजारतिर निस्किएका मंगोलियन अनुहारका साथीहरुभन्दा खस-आर्य साथीहरुको चिन्ताले बढी पिरोलिन्छु ।
सायद मेरो गल्ती यही नै हो ।