‎गुरु‬ पूर्णिमा विशेष

31 July 2015


मेरो जीवनको सबैभन्दा असली गुरु मेरो स्वर्गीय मावली कोकु (हजुरामा) हुन् । जसलाई मैले नसम्झिएको दिन नै हुँदैन । त्यसैले गुरुको महत्वलाई म एक दिनमा सिमित गर्न चाहान्न ।
तर जीवनमा केही सम्झनाहरु भने नभुल्ने किसिमको हुने रहेछ । २०६२ सालको गुरु पूर्णिमाको साँझ "सरगम संगीत प्रशिक्षण केन्द्र" पोखराको आयोजनामा संगीत साधक भोलाप्रसाद राईको संगीतालयमा सम्पन्न कार्यक्रमको स्मरणले सधैं पछ्याई रहन्छ ।
...

पोखराका बरिष्टदेखि भरखरै साँगीतिक यात्रामा पाईला चालिरहेका कलाकारहरुको त्यो जमघटलाई ब्यवस्थित गरि कार्यक्रम सञ्चालन गर्ने मेरो जिम्मेवारी थियो । जहाँ राष्ट्रकवि माधव घिमिरेको छोरी शान्ती अधिकारीले गाउनु भएको रागको गुञ्जन अझै पनि मानसपटमा ताजै छ । स्व. सरोज र सोम बज्राचार्य दाइ, बिनोद बानिया लगायतको प्रस्तुती अझै पनि सम्झिरहेको छु ।
द्वन्द कालको चरम उत्कर्ष देशले बेहोरी रहेको बेला सम्पन्न त्यो कार्यक्रममा मध्यरातसम्म बसेर साँगीतिक माहौलमा हराउनु हुने तात्कालिन सशस्त्र प्रहरीबल पश्चिममाञ्चल प्रमुख डिआईजी अमर बिक्रम नेम्वाङ र राष्ट्रिय अनुसन्धान बिभाग पश्चिमाञ्चल प्रमुख बरिष्ठ उपरिक्षक एवं साहित्यकार नरु थापा (नरवहादुर थापा मगर) को साँगीतिक झुकाव अचम्मकै थियो ।
बरिष्ठ उपरिक्षक थापाको "रमिता" उपन्यासमाथि बनेको "बन्दकी" चलचित्रले त्यस बर्षको सर्बोत्कृष्ट चलचित्रको अवार्ड हातपारेको थियो र उत्कृष्ट कथा बन्धकीकै पोल्टामा परेको थियो । त्यो कार्यक्रममा बरिष्ठ उपरिक्षक थापालाई सबैले बधाई टक्राएका थियौं । सो कार्यक्रमा मोहन राई भाइ, सुमन खवास र बिनित जोजिज्यूको उत्साह हेर्न लायक थियो । श्याम श्रेठ दाइको तबला ठोकाई र भोलाप्रसाद राईको हारमोनियम फिटाई अझै ताजै छ ।
उक्त कार्यक्रमा आकाशे रङको कुर्तासलवारमा सजिएकी पोखराकी एक चर्चित गायीकाको सुमधुर आवाज र घरी नै घरी मतर्फ ठोक्किने ठूला गाजलु आँखालाई सबैभन्दा बढी सम्झिरहेको छु, सम्झिनै रहनेछु । (उनको नामचाहिँ नलेखौं है)