यात्रा उज्यालै तिर......

27 August 2015

यात्रा उज्यालै तिर......
जबसम्म आर्थिक-सामाजिक-साँस्कृतिक-भाषिक-धार्मिक रुपमा उत्पीडित, उपेक्षित, सिमान्तकृतहरुलाई अधिकार सम्पन्न बनाउन सकिन्दैन तबसम्म समाजमा द्वन्द्व रहिनै रहन्छ । यद्यपि निरंकुश शासन ब्यवस्थामा त्यस्ता आवाजहरुलाई सुरक्षाकर्मीको बुट मुनि दबाएर राख्न सकिन्छ । नेपालकै सन्दर्भमा हेर्ने हो भने राणाकाल र पञ्चायतकाल यसको गतिलो उदाहरण हुन् ।
समाज फेरिएको छ, मानिसको चेतना फेरिएको छ, मानिसका आवश्यकता र विश्व समुदायमा उनीहरुको पहुँच बिस्तार भएको छ । त्यसैले अब निरंकु...शता लादेर फेरि जनताहरुको न्यायिक आवाजलाई बन्द गर्ने कुचेष्टा दिवास्वप्न मात्रै हो । कथं भैहाल्यो भने पनि छोटै समयमा निरंकुशताको चिहान जरुर खनिने छ ।

अहिले आर्थिक-सामाजिक-साँस्कृतिक-भाषिक-धार्मिक रुपमा उत्पीडित, उपेक्षित, सिमान्तकृत र राज्यसत्ताबाट बहिस्करणमा परेका दलित, मुस्लिम, मदेशी, आदिवासी जनजाती, पिछडिएका क्षेत्र, महिला, यौनिक अल्पसंख्यक, अपांग आदिले पहिचान, समानता र समानुपातिक प्रतिनिधित्वको माग गर्नुलाई कतिपयले सामाजिक सद्भाव बिगारेको भन्दै आरोप लाउनु दृष्टिकोणको संकुचन मात्र हो ।
परन्तु यो सवालमा सर्वसाधारणहरु अहिले भ्रमित छन् । शिर्षस्थ नेतृत्व तहबाटै भ्रमात्मक बिचारहरु पटकपटक संप्रेषण भएपछि र त्यसैलाई ठूला मिडिया हाउसहरुले ब्रेकिङ न्यूज बनाएपछि जनसाधारणमा अन्यौल हुनु स्वभाविक हो । यही अन्यौलताको फाईदा उठाउँदै अहिले संविधान जारी होला तर यो संविधानले समाजमा ब्याप्त द्वन्द्व र असमानतालाई निमिट्यान्न पार्न सक्दैन ।
फेरि पनि संघर्ष निश्चितरूपमा हुने नै छ । अन्ततः राज्यसत्तामा बसेकाहरु एकदिन झुक्न बाध्य हुनेछन् । बिश्वको इतिहासले पनि यो कुरोलाई प्रमाणित गरिसकेको छ कि, न्यायको मुद्दा कहिल्यै मर्दैन । बस् चेतनाले भने उचाई लिनै पर्छ । यात्रा अन्धकारतिर होइन उज्यालैतिर छ तर सूर्यको रोशनीलाई भ्रमको बादलले ढाकेर अँध्यारो पो भएको हो कि भन्ने भान मात्र परेको हो । हुरी चल्दैछ,,,आँधी आउँदैछ पक्कै बादल फाट्ने छ ।
हाम्रो संघर्ष राज्यसँग हो नकि कुनै ब्यक्ती वा जाती बिशेषसँग । आउ न्याय, समानता, समता, भातृत्व, चेतना, शान्ती र बिकासको लागि सहकार्य गरौं ।